Wachten op de Messias?

Af en toe kom ik erachter dat mijn schrijfsels van nul en generlei waarde zijn (nee, nu niet direct bevestigend knikken, waarde lezer, dat was weer niet de bedoeling). Althans, eens in de zoveel tijd doe je ontdekking dat er verhalen zijn die zoveel mooier zijn, die zo oneindige wijsheid met zich meedragen. Dat je denkt: wat een schat! En wat doen we met een schat die we gevonden hebben? Precies, uitdelen aan wie het maar wil hebben (of zeg eens eerlijk, had u die voor uzelf willen houden?) Nou, vooruit hier komt ie. Een joods verhaal.

Een leerling vraag aan zijn meester: Waarom komt de Messias niet? Vroeger was de wereld er misschien niet klaar voor, maar na de holocaust werd het toch wel tijd? Bovendien zijn de joden teruggekeerd uit talloze verschillende landen. 'Wel, mijn zoon,' zegt de meester. 'Denk eens in hoe de Messias zou kunnen komen. Als hij orthodox was zouden liberalen hem niet herkennen en als hij liberaal was geloofden de seculieren het niet. Hoe kan hij dan komen?'

En, vervolgde de meester: 'ik zal je nog wat vertellen: Wij wachten niet op de Messias, de Messias wacht op ons. Maar wij zijn nog niet klaar voor hem. Dus: beschouw ieder mens, of hij nou vreemdeling is of dat hij zich al of niet houdt aan de geboden - alsof hij de Messias is. Deden we dat, dan zouden we ontdekken dat zonder we het beseffen, de Messias is gekomen.'

Om met de rijdende rechter te spreken: En zo zit het.

Prikkel