Achter de dijken

Deze tijd is er het programma Achter de dijken op TV. Een boeiende speurtocht naar sporen van het calvinisme in Nederland. Nou, en dat zijn er dus zoveel dat er een hele serie over gemaakt kan worden. Laten we eens een paar fijne kenmerken van ons Nederlanders op een rijtje zetten: één koekje bij de koffie, hard werken, moraal, koopman, verantwoordelijkheid, niet groter zijn dan de ander. En heel veel moéten. Nederlanders zijn bot, Nederlanders zijn eerlijk.

Nou, daar mogen we het weer mee doen. Staan we er toch mooi op bij de bourgondische zuiderburen. En dan te bedenken dat we dat allemaal te danken hebben aan een ziekelijke Fransoos die nooit in Nederland is geweest. Pfff. Als je het rijtje zo ziet, dan ga je toch snakken naar een klein beetje vrolijkheid, een heeel klein beetje humor? Beetje meer Luther, zeg maar. Die lustte wel een biertje en stond dicht bij het volk. Was ook gek op muziek. Maar anderzijds: dankzij heel wat domineeszonen hebben we vandaag de dag toch aardig wat cabaretiers overgehouden. Euhhh, vaak met grappen die, nou ja, hoe zullen we het zeggen, niet geheel orthodox klinken. Sterker, cabaretiers zijn in Nederland de nieuwe dominees geworden. Daar wordt nog naar geluisterd... Niemand die gggggeriffformeerd zo kan uitspreken als Youp, omlijst door een paar ronkende onwelvoeglijkheden. Maar hoe harder de vloek, hoe luider de twijfel? Gewoon lekker hard blijven lachen om die burgerlijke Nederlanders. Tja. Wat zouden we zeggen van weer 's een stevige reformatie eroverheen? Het is tenslotte alweer 500 jaar geleden. Iemand?