Blakend vertrouwen

Het nieuwe kabinet is eruit. Een glimlach van oor tot oor bij de partijleiders die ons land de komende jaren een prachtland gaan maken. Schitterende vergezichten van opbloeiende bedrijven, blakende leraren en groene plannen waar rode rakkers groen en geel van zien. Ja, ze hebben het helemaal voor elkaar. Alle plannen zijn samengebundeld in een document met de inspirerende titel: Vertrouwen in de toekomst. Zoooheeee! Dat is nog eens gewaagd.

Als dit kerkblad verschijnt staat er een verse ploeg ministers die het aandurven om Nederland die toekomst in te loodsen. Vol vertrouwen. Nou ja... de eerste signalen waren dat de verantwoordelijke kopstukken er niet op zaten te springen. De kans op sneuvelen met die 76 zeteltjes is tenslotte toch wel aanwezig en ja, dat onderling vertrouwen tussen die partijen, wel ehhh. Maar ja. Toch slim. Want als je het Vertrouwen in de toekomst noemt hoef je geen vertrouwen te hebben in het hier en nu. Snappu? Dus. Dames en heren christenen van ons dorp. Nu wij toch aan de vooravond staan van een enigszins uitdagend samenzijn, laat ons dan bezinnen op een motto dat ons echt aanzet tot vertrouwen. Laten we zeggen dat het gros vertrouwen heeft in het verleden en de traditie zo lang mogelijk wil vasthouden tot in lengte van dagen. Dan hebben we er nog een paar die vinden dat we vooral hier en nu moeten kerken en nergens anders. En de rest vindt dat de jeugd de toekomst heeft dus hoeven ze straks zelf niks te doen. Verwarrend hoor. Moeten we nu meer hiernumaals dan hiernamaals denken?? Toch blij dat er nog Een is die trouw blijft tot in eeuwigheid...