Man, man, man...

Natuurlijk, u kent mij ongetwijfeld als de meest open-minded, de meest progressieve, de meest kerkmurenslopende, de meest vredelievendste kerkcolumnist die hier rondloopt. Geen gedachte zo raar of ik juich het toe. Wees creatief in het geloof en verheugt u! Totdat, totdat ik het bericht las waarvan bij mij, ja zelfs bij mij even de sokken afzakten: Mijn Jezus, Onze geliefde Jezus is geen Hij, nee Hij is een Het. Althans, volgens progressieve Zweedse dominees. Althans, zo zeggen de kranten.

Shock. Nou schijnt er wel enige nuancering te zijn. Er schijnt over gesproken te zijn dat vrouwen meer respect moeten krijgen, helemaal mee eens, maar om dan meteen Jezus om te bouwen tot Het, dat vraagt wel heel veel van mijn open-mindedheid. Tja kijk, Jezus was niet getrouwd, dus ja... en hij was ook heel lief en zo - even afgezien van die tafel die Het (auw) omver wierp op het tempelplein. Maar ja, Hij (jawel) Hij had echt een baard. Maar dat telt in onze eeuw ook al niet meer want die Conchita Wurst van het songfestifal was ook al een vrouw met een baard, dus daar ga je.

Nee he, zou het dan toch? Ja, er is alles voor te zeggen dat vrouwen zich volkomen gelijkwaardig kunnen achten met een genderneutraal rolmodel. Maarrr. Ik durf te wedden dat onze goddelijke (dat blijft gelukkig zo, neem ik maar aan) Jezus als man toch echt meer aantrekkingskracht had/heeft op de vrouwen. Zo, die zit. En... nou even goed nadenken. Wat zou het antwoord zijn op 'Wie denken de mensen dat ik ben?' Ik ben het woord genderneutraal in De Schrift nog niet tegengekomen. Dus!... Nee, dan voorlopig maar de

aartsconservatieve kerkschijvert uithangen. Jezus was een man. Knappe blonde Zweed die me daar vanaf kan brengen.