• Meditatie

Heroes

“Heroes” is een van de nummers van David Bowie die vaak genoemd werd na het overlijden van deze beroemde zanger, nu bijna een jaar geleden. In de top 2000 op de zevende plaats gekomen, bij veel mensen raakt het dus een gevoelige snaar.
In “Heroes” wordt een relatie bezongen die ieder moment, door gevaar van buitenaf, beëindigd kan worden. Bowie roept op om dan maar van het moment van samenzijn te genieten. Zo zijn moeilijke omstandigheden te overwinnen, al is het maar voor even!
Deze songtekst heeft een verwante in de Bijbel, die echter vrijwel onbekend is.

Ik bedoel de “Heroes” van David, in 2 Samuel 1. Een “songtekst” over de kostbare tijd die hij gehad heeft met zijn boezemvriend Jonathan. Maar deze moest de oorlog in, waar hij samen met zijn vader sneuvelde. Helden, gevallen in een zinloze strijd. Een lied zonder troost. Maar juist daardoor troostend? Pure rouw uitgeschreeuwd. Maar nooit in een liedboek terechtgekomen.

Misschien willen we het in de kerkdiensten wel eens te mooi maken, met liedteksten waar de pijn uit weggestreken is.
Durven we woorden (evengoed uit de Bijbel) te laten klinken waar de vertwijfeling het uitschreeuwt? Kan dat, een (kerk)lied alleen over de pijn van het leven?
Maar: we zijn toch als kerk geroepen om tegen alles in Jezus Christus’ overwinningsmacht te bezingen? Op zondag komen we toch daarvoor samen in de eredienst?

Het zal u wel duidelijk zijn: in een kerkdienst zingen we niet zomaar wat liedjes. Een zorgvuldige opbouw daarin zorgt ervoor dat de nood van een mens/de wereld herkenbaar in beeld komt, en dat de lofprijzing op God voortgaat. Dat is in ieder geval waar ik naar streef.
Bij verkenning over en weer in de drie PKN kerken van Lisse komt ook de liturgie ter sprake. Waar voelen de kerkgangers zich bij thuis, wat spreekt tot het hart? Vormt het kerklied/de liturgie een barrière, of schept het juist mogelijkheden elkaar daarin te verrijken? Wat komt er mogelijk in beweging of in verdrukking bij gezamenlijke diensten?
Stof genoeg om over na te denken, maar nog leuker, om het daar gewoon met elkaar over te hebben.

ds. Annelies Moolenaar