• Meditatie

Meditatie bij Johannes 20: 13: 'Vrouw, waarom weent gij?'

Tranen

Midden in de blijde boodschap van Pasen staat iemand te huilen. Dat is niet zo verwonderlijk bij een graf! Het graf van een geliefde kan helpen om je verdriet een plek te geven.
Waar het mij nu om gaat is: in het evangelie van Jezus' opstanding uit de dood is plaats voor verdriet en leegte en gemis. In die gebrokenheid heeft Hij ons opgezocht. Het is goed om daaraan te denken in deze tijden van een onzekerheid waar het coronavirus ons mee besmet. Wat is wijsheid? Wie zal haar vinden? Is het een straf van God? Hebben we het te danken aan onze beroerde omgang met de schepping? Wat houdt ons bij elkaar? Hoe lang verdragen we de opgelegde maatregelen? Zal Pasen anders zijn dan anders?

Verwarring

Maria is alleenstaand. Zij heeft geen partner en daarom wordt ze genoemd naar de plaats van herkomst: Magdal-ena, eentje uit Migdol, een gat van niks. Ze had Pasen wel anders willen vieren.
Het volk Israël gedenkt en viert het als bevrijdingsfeest. God heeft ooit zijn volk bevrijd uit de slavernij van Egypte en doorgang verleend door de diepe zee, en op weg geholpen naar het land van belofte. En Jezus bracht die belofte zo menselijk dichtbij, toen Hij haar bevrijdde waar zij van te bevrijden was. Hij zette haar op het spoor van God en zijn beloften.
Maar nu lijkt dat een doodlopende weg...Zij raakt in paniek, blijft achter in leegte en gemis. Een leeg graf...Het begrijpen is haar te wonderbaar. Nu is het laatste wat zij nodig had, ook nog weggenomen: een plek voor haar verdriet. In opperste verwarring loopt ze naar Petrus, naar Johannes. Ook zij zien niets in dat lege graf; nog niet.

Bekering

Maar dan verandert haar blikrichting. Jezus noemt haar naam: Maria! Ze keert zich om – noem het ‘bekering’! Bekering is dat je je anders gaat oriënteren. Maria focust niet langer op het graf van Jezus, maar op alles wat Hij in haar leven heeft gebracht. Maria keert zich om. Zij oriënteert zich op de Levende. Door haar tranen heen ziet ze Hem, het Leven zelf, in het gezicht. En met een zekerheid van de liefde vertrouwt ze er vast op: God die ons liefheeft laat ons niet alleen. God, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard heeft maar voor ons allen overgegeven, Hij heeft zó veel in zijn schepping geïnvesteerd; zijn liefde is sterker dan waar het voor ons ophoudt.

2020

Maria staat er niet langer alleen voor. Zij zoekt de anderen op. Samen staan ze sterk. Samen vinden zij hun weg in de waarheid dat Jezus leeft en meeleeft. Daar wensen zij zich voortaan op te oriënteren. Daar willen mensen bij horen en aan meedoen.  Misschien zal Pasen 2020 inderdaad anders zijn dan anders...Het coronavirus doorbreekt ons dagelijks ritme en brengt veel mensen in verwarring. Het is om te huilen.
De basis van ons bestaan blijkt sterk begrensd. Voorlopig beseffen we soms, even, hoe weinig we onder controle hebben en hoe veel niet maakbaar is. Het vanzelfsprekende is niet blijvend. Wat blijft, is onze vrijheid om, in de veelheid van geluiden en het stormen van de tijd, uit vertrouwen te leven. Niets of niemand houdt ons tegen om in onze houding en in onze keuzes dát vertrouwen tot leven te brengen. Oriëntatie op de levende Heer maakt ons vindingrijk en haalt altijd het beste in ons boven.
 
Erik Schuddebeurs